Posta\u0107 o. Augustyna Pamfila mo\u017ce by\u0107 wzorem dla wsp\u00f3\u0142czesnych duszpasterzy m\u0142odzie\u017cy w pe\u0142nieniu ich obowi\u0105zk\u00f3w. Zas\u0142uguje r\u00f3wnie\u017c na szacunek jako wychowawca zakonnej m\u0142odzie\u017cy. Mimo bardzo m\u0142odego wieku by\u0142 kap\u0142anem dojrza\u0142ym w podej\u015bciu do swojej misji. Zmar\u0142 niespodziewanie w wyniku powik\u0142a\u0144 po grypie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
O. Augustyn Pamfil urodzi\u0142 si\u0119 w 30 listopada 1919 roku w M\u0142awie. By\u0142 synem Franciszka i Antoniny Pamfil\u00f3w. Na chrzcie otrzyma\u0142 imi\u0119 Boles\u0142aw. Pochodzi\u0142 z licznej rodziny, kt\u00f3ra liczy\u0142a pi\u0119tna\u015bcie dzieci. Wiele jego rodze\u0144stwa pomar\u0142o ju\u017c w m\u0142odo\u015bci. By\u0142a to uboga rodzina. Utrzymywa\u0142a si\u0119 z pracy w\u0142asnych r\u0105k. Starsza siostra wypieka\u0142a p\u0105czki, kt\u00f3re p\u00f3\u017aniej by\u0142y sprzedawane przez ni\u0105 w sklepiku. M\u0142odsza zaj\u0119\u0142a si\u0119 prac\u0105 jako krawcowa. Natomiast starszy brat Stanis\u0142aw by\u0142 kasjerem na stacji kolejowej w M\u0142awie. To w\u0142a\u015bnie najbardziej wspiera\u0142 finansowo rodzic\u00f3w, jak r\u00f3wnie\u017c swoje rodze\u0144stwo, pomimo tego, \u017ce ju\u017c mia\u0142 swoj\u0105 rodzin\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Nauk\u0105 sz\u0142a Boles\u0142awowi bardzo dobrze ju\u017c w szkole powszechnej. Uchodzi\u0142 za zdolnego m\u0142odzie\u0144ca. By\u0142 bardzo pomocny w gospodarstwie domowym i by\u0142 praw\u0105 r\u0119k\u0105 swojej matki. Wykszta\u0142cenie \u015brednie zdoby\u0142 w M\u0142awie, gdzie uko\u0144czy\u0142 gimnazjum. Po sko\u0144czonej szkole wst\u0105pi\u0142 do Zakonu OO. Franciszkan\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Dnia 28 sierpnia 1937 roku zosta\u0142 ob\u0142\u00f3czony i rozpocz\u0105\u0142 nowicjat pod kierunkiem o. Jerzego Wierdaka. Otrzyma\u0142 zakonne imi\u0119 Augustyn. Po roku nowicjatu w Niepokalanowie dnia 29 sierpnia 1938 roku z\u0142o\u017cy\u0142 pierwsze \u015bluby zakonne. Nast\u0119pnie wyjecha\u0142 do Lwowa, aby rozpocz\u0105\u0107 studia filozoficzne.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Dnia 1 wrze\u015bnia 1939 roku rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 II wojna \u015bwiatowa. W tych czasach Lw\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 na terenie zaj\u0119tym przez ZSRR. Klasztor zosta\u0142 zmuszony sytuacj\u0105 polityczn\u0105, aby zorganizowa\u0107 tajne studia filozofii dla kleryk\u00f3w. Z czasem tak\u017ce otwarto studia teologiczne. W tym czasie budynek klasztoru chcia\u0142y zaj\u0105\u0107 wojska bolszewickie. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 kleryk\u00f3w opu\u015bci\u0142a to miejsce, lecz o. Augustyn i inni nieliczni klerycy pozostali kontynuuj\u0105c tajnie swoje studia.\u00a0\u00a0Dnia 23 kwietnia 1941 roku wraz z reszt\u0105 kleryk\u00f3w przyjmuje tonsur\u0119 i ni\u017csze \u015bwi\u0119cenia. Dnia 2 sierpnia 1942 roku o. Pamfil z\u0142o\u017cy\u0142 profesj\u0119 solemn\u0105. R\u00f3wnie\u017c w przy\u015bpieszonym tempie dnia 30 sierpnia 1942 roku z r\u0105k bp Eugeniusza Baziaka, sufragan lwowskiego, otrzymuje \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Dnia 22 grudnia 1942 roku wyjecha\u0142 na prymicj\u0119 do domu rodzinnego. Na wakacje po prymicji wraz z o. Bronis\u0142awem Ma\u0142asiewiczem uda\u0142 si\u0119 do \u0141omny z polecenia prze\u0142o\u017conego komisariatu we Lwowie. Dnia 24 lipca 1943 roku razem z dwoma innymi neoprezbiterami zdaj\u0119 egzamin jurysdykcyjny przed delegatem biskupim i otrzymuje w\u0142adz\u0119 spowiadania.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Od prze\u0142o\u017conych dnia 10 grudnia 1943 roku otrzyma\u0142 obediencj\u0119 do Niepokalanowa. W tym miejscu dosta\u0142 obowi\u0105zek zakrystiana wi\u0119kszego. Na pocz\u0105tku swojej pos\u0142ugi nie by\u0142 raczej nikomu znany, ale szybko pokaza\u0142 si\u0119 jako wybitny spowiednik. Do spowiedzi przychodzili do niego nie tylko w trakcie nabo\u017ce\u0144stw niedzielnych, ale tak\u017ce w tygodniu. Licznie spowiada\u0142o si\u0119 u niego wielu z braci zakonnych jak i os\u00f3b \u015bwieckich. O. Augustyn by\u0142 \u015bwiadomy tego daru s\u0142uchania spowiedzi, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 od Boga i dlatego ch\u0119tnie s\u0142u\u017cy\u0142 nim wszystkim ludziom. By\u0142 ceniony nie tylko jako spowiednik ale tak\u017ce jako znakomity kaznodzieja. Wyg\u0142asza\u0142 je cz\u0119sto w trakcie odpust\u00f3w i rekolekcji. Wielu ksi\u0119\u017cy proboszcz\u00f3w m\u00f3wi\u0142o o nim z uznaniem i dopominali si\u0119 o niego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
W 1945 roku otrzyma\u0142 r\u00f3wnie\u017c funkcj\u0119 katechety szko\u0142y \u015bredniej w Niepokalanowie. Na kazaniach do m\u0142odzie\u017cy oraz w konfesjonale wykazywa\u0142 wiele gorliwo\u015bci. O. Augustyn uczy\u0142 tak\u017ce religii w gimnazjum w Niepokalanowie. Prowadzi\u0142 tam te\u017c ko\u0142o MI w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy gimnazjalnej. W tym samym czasie obj\u0105\u0142 tak\u017ce stanowisko magistra kleryk\u00f3w-profes\u00f3w w Niepokalanowie. Jak wychowawca potrafi\u0142 dobrze wp\u0142yn\u0105\u0107 na swoich wychowank\u00f3w. W wyj\u0105tkowych chwilach gdzie sytuacja wymaga\u0142a surowo\u015bci, zamiast niej potrafi\u0142 zast\u0105pi\u0107 j\u0105 modlitw\u0105, po\u015bwi\u0119ceniem, ofiar\u0105 i cierpieniem. Cz\u0119sto wykazywa\u0142 wyrozumia\u0142o\u015b\u0107 co r\u00f3\u017cnych wad i b\u0142\u0119d\u00f3w swoich podopiecznych. Ze wzgl\u0119du na te podw\u00f3jne obowi\u0105zki nie mia\u0142 ju\u017c tyle czasu aby spowiada\u0107, dlatego spowiada\u0142, kiedy tylko by\u0142a na okazja i pozwala\u0142 na to mu czas.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Zmar\u0142 w nieoczekiwanych okoliczno\u015bciach. Powodem jego \u015bmierci by\u0142a z\u0142o\u015bliwa grypa, co spowodowa\u0142o, \u017ce umar\u0142 na serce. W\u0142a\u015bnie ta cicho\u015b\u0107 i pokora najbardziej odznacza\u0142a si\u0119 w jego \u017cyciu. Jak \u017cy\u0142 cicho tak samo cicho odszed\u0142 z tego \u015bwiata. By\u0142o to dnia 10 marca 1947 roku. Trumna z cia\u0142em zosta\u0142a przewieziona dnia 15 marca 1947 roku do M\u0142awy. Msza \u015bwi\u0119ta pogrzebowa odby\u0142a si\u0119 nast\u0119pnego dnia w M\u0142awie, a celebrowa\u0142 j\u0105 o. Hadrian Leduchowski, komisarz prowincji warszawskiej. Eksportacja cia\u0142a na cmentarz by\u0142a przeprowadzona o godz. 16.30 przy bardzo licznym udziale ludzi. Spocz\u0105\u0142 na cmentarzu w M\u0142awie w rodzinnym grobie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
O. Augustyn Pamfil pozostanie w pami\u0119ci jakom kap\u0142an po\u015bwi\u0119caj\u0105cy si\u0119 swojemu powo\u0142aniu. By\u0142 cenionym spowiednikiem i wychowawc\u0105 m\u0142odzie\u017cy. Mimo m\u0142odego wieku pozostawi\u0142 po sobie wz\u00f3r tych cech jakie powinien mie\u0107 wychowawca m\u0142odzie\u017cy zakonnej. Na tak\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 postaw\u0119 m\u00f3g\u0142 sobie zas\u0142u\u017cy\u0107 przez prac\u0119 i wyrzeczenie si\u0119 siebie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Bibliografia:\u00a0Franciszkanie zmarli w XX wieku<\/em>, t. 3, red. W.H. Gral, Gdynia 2002, s. 90-91; C. Kudyba,\u00a0Wspomnienia z pogrzebu \u015bp. o. Augustyna<\/em>, Echo Niepokalanowa 23.03.1947, bs; R. Kwiatkowski,\u00a0Przygotowanie do kap\u0142a\u0144stwa kleryk\u00f3w franciszka\u0144skich w czasie II wojny \u015bwiatowej<\/em>, Lignum Vitae 19 (2018) 145-146;\u00a0Kronika klasztoru Franciszkan\u00f3w we Lwowie (1939-1946)<\/em>, red. Z. Gogola, J. Ma\u0142ocha, A. Oleksiak, Krak\u00f3w 2008, s. 13; AIF, sygn. 528, Teczka personalna o. Augustyna Pamfila,\u00a0\u017byciorys<\/em>, bs.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Posta\u0107 o. Augustyna Pamfila mo\u017ce by\u0107 wzorem dla wsp\u00f3\u0142czesnych duszpasterzy m\u0142odzie\u017cy w pe\u0142nieniu ich obowi\u0105zk\u00f3w. Zas\u0142uguje r\u00f3wnie\u017c na szacunek jako wychowawca zakonnej m\u0142odzie\u017cy. Mimo bardzo m\u0142odego wieku by\u0142 kap\u0142anem dojrza\u0142ym w podej\u015bciu do swojej misji. Zmar\u0142 niespodziewanie w wyniku powik\u0142a\u0144 po grypie. O. Augustyn Pamfil urodzi\u0142 si\u0119 w 30 listopada 1919 roku w M\u0142awie. By\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":8367,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","footnotes":""},"categories":[15,57],"tags":[81,86,84,85,82,83],"class_list":["post-7943","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-news","category-z-historii","tag-augustyn","tag-franciszkanin","tag-mlodziez","tag-ofmconv","tag-pamfil","tag-wychowawca"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7943","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7943"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7943\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/8367"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7943"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7943"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7943"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}