Br. Zygmunt Micha\u0142 Walentynowicz, profes wieczysty prowincji Matki Bo\u017cej Niepokalanej w\u00a0Polsce Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, jubilat w\u00a0Zakonie, zmar\u0142 24 wrze\u015bnia 2017 r. w\u00a0Niepokalanowie w\u00a0wieku 95 lat, prze\u017cywszy w\u00a0Zakonie 58 lat.<\/p>\n
Br. Zygmunt urodzi\u0142 si\u0119 15 czerwca 1922 r. we wsi Smejle w\u00a0powiecie wi\u0142komierskim na Wile\u0144szczy\u017anie (obecnie Litwa). Pochodzi\u0142 z\u00a0rodziny rolniczej Micha\u0142a i\u00a0Heleny zd. Malinowskiej. Na chrzcie, sprawowanym w\u00a0parafii w\u00a0Bijuciszkach w\u00a0czerwcu 1922 r., otrzyma\u0142 imi\u0119 Micha\u0142. Sakrament bierzmowania przyj\u0105\u0142 w\u00a0tej samej parafii w\u00a0czerwcu 1932 r.<\/p>\n
Br. Micha\u0142 przed wst\u0105pieniem do Zakonu uko\u0144czy\u0142 7 klas szko\u0142y podstawowej (w j\u0119zyku litewskim i\u00a0polskim). Do 1944 r. pomaga\u0142 rodzicom na gospodarstwie. Po tym roku wyjecha\u0142 do Wilna, gdzie zdobywa\u0142 wykszta\u0142cenie i\u00a0praktyk\u0119 zawodow\u0105 jako “szofer III kategorii”. Na jesieni 1945 r. przyby\u0142 do Polski jako repatriant. Osiedli\u0142 si\u0119 w\u00a0Olsztynie, gdzie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w\u00a0Pa\u0144stwowym Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym w\u00a0charakterze pomocnika stolarza. Po przyje\u017adzie reszty rodziny w\u00a01946 r. do kraju, przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na Dolny \u015al\u0105sk, gdzie najpierw pomaga\u0142 przy zagospodarowaniu si\u0119 na nowych terenach, a\u00a0nast\u0119pnie w\u00a0pracy na roli. Cz\u0119\u015bciowo pog\u0142\u0119bi\u0142 te\u017c umiej\u0119tno\u015bci w\u00a0dziedzinie stolarstwa, fotografiki i\u00a0elektromonta\u017cu. Bezpo\u015brednio przed wst\u0105pieniem do Zakonu pracowa\u0142 naprawiaj\u0105c narz\u0119dzia rolnicze i\u00a0pojazdy mechaniczne.<\/p>\n
Od m\u0142odo\u015bci odczuwa\u0142 powo\u0142anie do Zakonu, wzbudzone i\u00a0o\u017cywiane lektur\u0105 “Rycerza Niepokalanej”. Jednak przez wiele lat zmuszony by\u0142 do opieki nad rodzicami i\u00a0dwoma m\u0142odszymi siostrami. Dopiero w\u00a01952 r. stara\u0142 si\u0119 o\u00a0przyj\u0119cie do naszego klasztoru w\u00a0Niepokalanowie, ale z\u00a0powodu d\u0142u\u017cszej choroby nie m\u00f3g\u0142 do\u0144 przyjecha\u0107. Pomimo ciosu, jaki z\u00a0tego powodu prze\u017cy\u0142, oraz przeszk\u00f3d i\u00a0pr\u00f3b – o\u00a0kt\u00f3rych wspomina w\u00a0podaniu o\u00a0przyj\u0119cie do Zakonu z\u00a018 pa\u017adziernika 1956 r. – wytrwa\u0142 w\u00a0swym postanowieniu, wierz\u0105c ufnie w\u00a0pomoc i\u00a0poparcie Maryi Niepokalanej i\u00a0nie ustaj\u0105c w\u00a0modlitwie do swej najlepszej Matki i\u00a0Wspomo\u017cycielki.<\/p>\n
Ch\u0119\u0107 Od 1 lutego 1958 r., maj\u0105c o. Augustyna Januszewicza i\u00a0br. Rocha Betlejemskiego za formator\u00f3w, przygotowa\u0142 si\u0119 w\u00a0niepokalanowskim nowicjacie do z\u0142o\u017cenia pierwszych \u015blub\u00f3w zakonnych, kt\u00f3re z\u0142o\u017cy\u0142 2 lutego 1959 r. na r\u0119ce o. Tytusa Strzelewicza. Po latach pr\u00f3by, w\u00a0\u015bwi\u0119to Matki Bo\u017cej Gromnicznej, prawdopodobnie ten sam Wy\u017cszy Prze\u0142o\u017cony przyj\u0105\u0142 jego profesj\u0119 wieczyst\u0105 w\u00a0niepokalanowskim klasztorze 2 lutego 1962 r.<\/p>\n Sw\u0105 przygod\u0119 w\u00a0Zakonie rozpocz\u0105\u0142 od pos\u0142ugi braciom w\u00a0stolarni, zmywalni i\u00a0kuchni. Ju\u017c jako profes sympliczny, od 6 lutego 1959 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119, kt\u00f3r\u0105 kontynuowa\u0142 do pa\u017adziernika 1973 r., w\u00a0dziale samochodowym jako kierowca i\u00a0mechanik samochodowy, z\u00a0czego ostatnie 6 lat jako zast\u0119pca kierownika. Jego umiej\u0119tno\u015b\u0107 prowadzenia pojazd\u00f3w (podparta zdobywaniem coraz wy\u017cszych kategorii: posiada\u0142 prawo jazdy w\u00a0kategoriach A-B-C-D-E) przyczyni\u0142a si\u0119 do tego, \u017ce od 1966 r., po przej\u015bciu odpowiedniego wyszkolenia, m\u00f3g\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 tak\u017ce w\u00a0Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w\u00a0Niepokalanowie.<\/p>\n 10 pa\u017adziernika 1973 r. zosta\u0142 na kr\u00f3tko przeniesiony do \u0141odzi-\u0141agiewnik, by po p\u00f3\u0142 roku wr\u00f3ci\u0107 do Niepokalanowa. W tym czasie prze\u017cywa\u0142 te\u017c problemy zdrowotne, kt\u00f3re zmusi\u0142y go do podj\u0119cia kuracji w\u00a0Ciechocinku. Po powrocie z\u00a0sanatorium podj\u0105\u0142 prac\u0119 w\u00a0dziale mechanicznym. W mi\u0119dzyczasie w\u00a0latach 1977\/1978 zosta\u0142 przeniesiony do Smardzewic. Jednak ju\u017c w\u00a0kwietniu 1978 ponownie i\u00a0na sta\u0142e osiad\u0142 w\u00a0“Grodzie Niepokalanej”.<\/p>\n Przez wiele lat \u017cycie br. Zygmunta zosta\u0142o naznaczone krzy\u017cem choroby, kt\u00f3ra wymusi\u0142a zwolnienie go ze wsp\u00f3lnych obowi\u0105zk\u00f3w. I cho\u0107 z\u00a0b\u00f3lem serca, prze\u017cywa\u0142 je z\u00a0cierpliwo\u015bci\u0105. Pami\u0119ta\u0142, \u017ce nie zwalnia\u0142o go to z\u00a0d\u0105\u017cenia do \u015bwi\u0119to\u015bci. Pozostawa\u0142 wierny praktykom zakonnym a\u017c do \u015bmierci, kt\u00f3ra nast\u0105pi\u0142a niedzielnego poranka, 24 wrze\u015bnia 2017 r., nied\u0142ugo po zako\u0144czeniu Mszy \u015bw., w\u00a0kt\u00f3rej pobo\u017cnie uczestniczy\u0142. By\u0142 najstarszym zakonnikiem warszawskiej prowincji franciszkan\u00f3w.<\/p>\n Br. Zygmunt od pocz\u0105tku swego \u017cycia konsekrowanego pragn\u0105\u0142 za wzorem Ojca Maksymiliana Jako brat zakonny lubi\u0142 porz\u0105dek i\u00a0innych do tego nak\u0142ania\u0142. W oczach wielu uchodzi\u0142 za szczerego i\u00a0pobo\u017cnego zakonnika. Nauczony tu\u0142aczym losem, pojmowa\u0142 \u017cycie zakonne prostolinijnie i\u00a0powa\u017cnie, nie dopuszczaj\u0105c \u017cadnego kompromisu, cho\u0107 od samego pocz\u0105tku musia\u0142 wk\u0142ada\u0107 wi\u0119cej ni\u017c inni wysi\u0142ku w\u00a0prac\u0119 nad sob\u0105, ze wzgl\u0119du na przyzwyczajenia z\u00a0d\u0142ugiego przebywania w\u00a0\u015bwiecie i\u00a0na trudn\u0105 sytuacj\u0119 \u017cyciow\u0105. Pok\u0142ada\u0142 jednak bezgraniczn\u0105 ufno\u015b\u0107 w\u00a0Niepokalanej, kt\u00f3rej najpierw wraz z\u00a0rodzin\u0105, a\u00a0nast\u0119pnie ze wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi w\u00a0Zakonie przedk\u0142ada\u0142 ka\u017cdy problem.<\/p>\n Cenne pozostanie \u015bwiadectwo si\u00f3str Klarysek ze Starego S\u0105cza, kt\u00f3re – gdy dowiedzia\u0142y si\u0119 o\u00a0\u015bmierci brata – napisa\u0142y, \u017ce brat Zygmunt cz\u0119sto cz\u0119\u015b\u0107 swojego urlopu sp\u0119dza\u0142 w\u00a0ich klasztorze, by pomaga\u0107 jako “z\u0142ota r\u0105czka” we wszystkich naprawach, jakie przez rok naros\u0142y. Przyje\u017cd\u017caj\u0105c do Starego S\u0105cza, obdarowywa\u0142 wszystkich “Rycerzami” i\u00a0obrazkami, opowiadaj\u0105c o\u00a0\u015bw. Maksymilianie.<\/p>\n Ostatnie po\u017cegnanie<\/strong><\/p>\n Uroczysto\u015bci pogrzebowe br. Zygmunta Micha\u0142a Walentynowicza odby\u0142y si\u0119 26 wrze\u015bnia 2017 r. w\u00a0Niepokalanowie. Rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 o\u00a0godz. 13 czuwaniem modlitewnym w\u00a0kaplicy \u015bw. Maksymiliana. Nast\u0119pnie bracia pod przewodnictwem o. Grzegorza M. Szymanika – gwardiana Niepokalanowa, przeszli procesyjnie z\u00a0sanktuarium do bazyliki. Mszy \u015bw. o\u00a0godz. 14, w\u00a0kt\u00f3rej wzi\u0119li udzia\u0142 wszyscy prze\u0142o\u017ceni, obecni w\u00a0tym czasie na jesiennym spotkaniu w\u00a0Niepokalanowie-Lasku, przewodniczy\u0142 o. Jacek Ciupi\u0144ski – asystent generalny CEO, a\u00a0okoliczno\u015bciow\u0105 homili\u0119 wyg\u0142osi\u0142 o. prowincja\u0142 Wies\u0142aw Pyzio. Kondukt \u017ca\u0142obny na cmentarz klasztorny poprowadzi\u0142 o. Piotr Szczepa\u0144ski – wikariusz warszawskiej prowincji franciszkan\u00f3w.<\/p>\n O. Jan M. Olszewski, archiwista prowincji warszawskiej franciszkan\u00f3w<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Br. Zygmunt Micha\u0142 Walentynowicz, profes wieczysty prowincji Matki Bo\u017cej Niepokalanej w\u00a0Polsce Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, jubilat w\u00a0Zakonie, zmar\u0142 24 wrze\u015bnia 2017 r. w\u00a0Niepokalanowie w\u00a0wieku 95 lat, prze\u017cywszy w\u00a0Zakonie 58 lat. Br. Zygmunt urodzi\u0142 si\u0119 15 czerwca 1922 r. we wsi Smejle w\u00a0powiecie wi\u0142komierskim na Wile\u0144szczy\u017anie (obecnie Litwa). Pochodzi\u0142 z\u00a0rodziny rolniczej Micha\u0142a i\u00a0Heleny zd. Malinowskiej. Na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7653,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[55,56],"tags":[],"class_list":["post-7608","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nekrologi","category-z-zycia-prowincji"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7608","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7608"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7608\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7653"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciszkanie-warszawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}cho\u0107 w\u00a0cz\u0119\u015bci wynagrodzenia Bogu przez Niepokalan\u0105 za \u0142aski<\/q> i\u00a0pragnienie
ca\u0142kowitego oddania<\/q> – jak odnotuje w\u00a0kwestionariuszu przyj\u0119cia do Zakonu (Czaple, 6.11.1956)<\/em> – sprawi\u0142a, \u017ce po zapewnieniu bytu rodzinie, w\u00a0dojrza\u0142ym wieku 35 lat zapuka\u0142 ponownie do bram Niepokalanowa, gdzie 1 marca 1957 r. rozpocz\u0105\u0142 aspirantur\u0119. W tym samym klasztorze, od 2 sierpnia 1957 r., odby\u0142 te\u017c postulat pod okiem o. Izydora Ko\u017abia\u0142a.<\/p>\n
by\u0107 \u015bwi\u0119tym zakonnikiem ku chwale Niepokalanej i\u00a0po\u017cytkowi Zakonu…, ca\u0142ym sercem d\u0105\u017c\u0105c do u\u015bwi\u0119cenia siebie i\u00a0innych dusz<\/q> (Podanie<\/em>, Niepokalan\u00f3w, 08.01.1959). A po latach pr\u00f3by potwierdza\u0142, \u017ce
a\u017c do \u015bmierci pragn\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107 swoje si\u0142y dla dobra Zakonu i\u00a0dla rozszerzenia czci Niepokalanej wed\u0142ug wskaza\u0144 S\u0142ugi Bo\u017cego Ojca Maksymiliana, a\u00a0tym samym z\u00a0pomoc\u0105 Bo\u017c\u0105 u\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 i\u00a0zbawi\u0107 inne dusze<\/q> (Podanie<\/em>, Niepokalan\u00f3w, 28.11.1961).<\/p>\n