Poświęcenie kościoła w Pleven (Bułgaria)
18 grudnia 2011 r. parafia pw. Matki Bożej Fatimskiej w Pleven w Bułgarii przeżywała niezwykłe święto. Ksiądz Biskup Petko Jordanov Christov OFMConv Biskup Diecezji Nikopol dokonał poświęcenia kościoła. Obecni na tej uroczystości byli abp Janusz Bolonek, nuncjusz apostolski w Bułgarii, bp Błażej Kruszyłowicz, biskup pomocniczy szczecińsko-kamieński (były asystent generalny Zakonu ds. Krajów Europy Środkowo-Wschodniej), o. Mirosław Bartos, Prowincjał Prowincji Warszawskiej (w jej jurysdykcji znajduje się misja w Bułgarii), o. Wiesław Pyzio, Wikariusz Prowincji Warszawskiej, o. Mirosław Buczko, sekretarz ds. animacji misyjnej w Prowincji Warszawskiej, przedstawiciele klasztoru w Niepokalanowie, bracia pracujący w naszej bułgarskiej misji, miejscowe duchowieństwo.
Służba Boża jest w nim sprawowana już od dobrych kilku lat, ale przez akt poświęcenia świątynia została w uroczysty sposób oddana Bogu.
Eucharystia rozpoczęła się o godz. 11.00. Po słowach wprowadzenia i przemówieniu miejscowego O. Gwardiana i Proboszcza, o. Stanisława Ziemińskiego, Ksiądz Biskup poświęcił wodę, którą następnie pokropił ołtarz oraz wiernych i ściany kościoła przechodząc przez jego środek.
Homilię wygłosił abp Janusz Bolonek, nuncjusz apostolski. Ksiądz Arcybiskup w słowie skierowanym do obecnych nie krył swego zachwytu i radości z nowego Domu Bożego w Bułgarii, ale jednocześnie prosił o wymiar duchowy Kościoła, o zaangażowanie się ludzi w jego życie przez włączenie się w żywe wspólnoty, by tym samym stawać się mocnym i żywym Kościołem Jezusa.
Po wyznaniu wiary śpiew „Litanii do Wszystkich Świętych” i uroczysta modlitwa Księdza Biskupa rozpoczęły obrzędy poświęcenia kościoła.
Olejem Krzyżma świętego został namaszczony ołtarz i ściany kościoła, w miejscach, gdzie zostały umieszczone tzw. „zacheuszki” (płytka z symbolicznym krzyżykiem wmurowana w ściany wewnętrzne kościoła. Nad znakiem znajduje się lampka lub świeca czy świecznik zawieszony na ścianie. Nazwa pochodzi od celnika Zacheusza, który przyjął Jezusa w swoim domu). Przez namaszczenie krzyżmem ołtarz staje się symbolem Jezusa, który przed wszystkimi został "Namaszczony" i tak jest nazwany – Chrystusem. Ojciec namaścił Go Duchem Świętym i ustanowił Najwyższym Kapłanem, aby na ołtarzu swego Ciała złożył w ofierze swoje życie za zbawienie wszystkich. Namaszczenie ołtarza w pięciu miejscach nawiązuje do pięciu ran Pana Jezusa.
Namaszczenie kościoła oznacza poświęcenie go dla kultu chrześcijańskiego całkowicie i na zawsze. Zgodnie z tradycją liturgiczną dokonuje się dwanaście namaszczeń, albo, stosownie do warunków, cztery, przez co się zaznacza, że Kościół, którym my jesteśmy, jest obrazem świętego miasta Jeruzalem, zbudowanym na fundamencie 12 apostołów.
Po namaszczeniu ścian została umieszczona na ołtarzu kadzielnica z palącymi się węgielkami, po ich zasypaniu w kadzielnicy Ksiądz Biskup przełożył szczypcami węgielki do trybularza, wsypał kadzidło (symbol modlitwy, która wznoszona będzie na tym miejscu do Boga) i okadził ołtarz. Następnie O. Prowincjał okadził zgromadzonych wiernych i ściany poświęconego przed chwilą kościoła.
Kadzidło spala się na ołtarzu, aby ukazać, że Ofiara Chrystusa, która w tym misterium wciąż jest obecna, wznosi się do Boga jako słodka woń. Ma to również wyrazić myśl, że modlitwy wiernych, pełne błagań i wdzięczności, docierają do tronu Boga. Natomiast okadzenie wnętrza kościoła wskazuje, że przez poświęcenie stał się on domem modlitwy. Przede wszystkim jednak okadza się lud Boży, gdyż on jest świątynią żywą, w której każdy wierny jest duchowym ołtarzem.
Następujące po tym obrzędzie nakrycie ołtarza wskazało, że ołtarz chrześcijański jest miejscem Ofiary eucharystycznej oraz stołem Pańskim. Dokoła niego stoją kapłani i wierni i przez tę samą czynność, choć spełniają różne funkcje, sprawują pamiątkę śmierci i zmartwychwstania Chrystusa oraz spożywają wieczerzę Pańską. Dlatego ołtarz jako stół Uczty ofiarnej odpowiednio się przygotowuje i uroczyście przyozdabia. Oznacza to wyraźnie, że ołtarz jest stołem Pana, do którego wszyscy wierni przychodzą z radością, by posilić się Bożym pokarmem, czyli Ciałem i Krwią ofiarowanego Chrystusa.
Na znak radości, że świątynia została poświęcona na wyłączną własność Bogu, Ksiądz Biskup po modlitwie przekazał Prowincjałowi zapaloną świecę, od której zostały zapalone świece na. Zostały one umieszczone w miejscach namaszczenia ścian kościoła. Zapalono także wszystkie światła w kościele.
Oświetlenie ołtarza, po którym następuje oświetlenie kościoła, przypomina, że Chrystus jest "Światłem na oświecenie pogan", którego blaskiem jaśnieje Kościół, a dzięki niemu także cała rodzina ludzka.
Procesja z darami rozpoczęła liturgię eucharystyczną.
Po Komunii św. przedstawiciele parafian podziękowali Księdzu Biskupowi za dokonane poświęcenie kościoła.
Na zakończenie liturgii przemówił również ks. bp Błażej Kruszyłowicz oraz O. Prowincjał Mirosław Bartos. Wręczył on również bp Petko Christov oraz Abp Nuncjuszowi w ramach podziękowania stuły z wizerunkiem św. Maksymiliana.
o. Sebastian Bielski
